Z Huciska przez Mędralową i Małą Babią

Zn. niebieskie, ok. 7—7,5 g. Ze st. kol. do Przeł. Jałowieckiej za zn. niebieskimi (nr 174) i do rozgałęzienia zn. czerwonych i niebieskich (4,25 g.). Stąd stromo w górę na pd. szeroką przecinką graniczną, zbaczając później na pd. wsch. dość uciążliwie podchodzimy lasem, a następnie wśród kosodrzewiny i borówczysk na kamienisty wierzchołek Małej Babiej Góry, zw. też Cylem (1517 m) z widokiem na potężny masyw Diablaka (ok. 1/2 g.) Ze szczytu schodzimy wśród złomisk, traw i kęp kosówki na wsch. na przeł. Brona (1408 m, ok. !4 g.), na której spotykamy zn. czerwone głównego szlaku beskidzkiego (nr 181). Wspólnie z nimi poprzez kosodrzewiny, a wyżej złomiska — orientując się w czasie mgły stojącymi tyczkami w kopczykach — wychodzimy przez Kościółki (1620 m) i Pośredni Grzbiet na szczyt Babiej Góry, zw. Diablakiem (1 g.). Podczas mgły należy bacznie zwracać uwagę na znaki, kopczyki i ślad ścieżki, czasem zasłonięty krzewami kosodrzewiny, aby nie zejść z grzbietu, który jest rozpłaszczony. W zimie wskazują drogę najlepiej tyczki wyznaczające ogólny kierunek w terenie, który będąc łatwym w czasie pogody, staje się zwodniczy i trudny we mgle lub zadymce.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *